Parsiland Forums
بازگشت   پارسی لند > برنامه نویسی > پايگاه داده SQL, Access, Oracle > Access

سایت پارسی لند | Parsiland Forums




  

آموزش گام به گام Access 28 تير 1388   #6 (لینک)
Z3R0


Z3R0 آواتار ها

کاربر فعال انجمن
 
Z3R0 آنلاین نیست.
نام واقعی: محمد
نوشته ها: 559
سپاس از دیگران: 45 بار
سپاس شده: 422 بار
دوستان من: 6 نفر
تیم من: پرسپولیس
عضو پارسی لند: بهمن 1387
حالت من: sarehal
نمایش پروفایل Z3R0    نمایش آلبوم های Z3R0   اضافه کردن Z3R0 به لیست دوستان شما   گروه های دسته جمعی
پاسخ : آموزش گام به گام Access پاسخ : آموزش گام به گام Access

آموزش اکسس - قسمت ششم

در دروس پیشین به طور تدریجی آشنایی نسبتا کاملی با اجزای یک پایگاه داده آشنا شدیم و محیط پنجره Database را به خوبی شناختیم. حال نوبت آن رسیده است که شروع به طراحی کنیم و با دستان قدرتمند خود پایگاه داده زیبایی را خلق کنیم ولی قبل از این کار باید مفهوم ارتباطات بین جداول را بهتر درک کنیم.
در این درس مفهوم ارتباط بین جدول های یک پایگاه داده را بهتر درک خواهیم کرد و روش های مختلف ارتباط را یاد خواهیم گرفت و بدین ترتیب برای ایجاد جداول پایگاه داده خود را آماده تر خواهیم کرد. گاهی دقیقا نمی دانیم که چه نوع داده هایی وارد جدول خواهند شد پس برای رفع این مشکل به تدریج با نظریه طراحی پایگاه داده آشنا می شویم.

درک ارتباط بین جداول:
قبلاً گفته شد که جداول از طریق فیلدهای مشترک به یکدیگر مرتبط هستند. هرچند که فیلدهای مشترک مرتبط شده, سبب تکرار برخی داده ها می شوند.(در هرجدولی که به دیگری مرتبط است خود فیلد مشترک دوباره ظاهر می شود), ولی خواهید دید که وقتی قدام به ایجاد پایگاه داده می کنید, فیلد مشترک کمک می کند تا بسیاری از داده های تکراری, که در صورت نبود فیلد مشترک ایجاد می شود, از بین ببرید.
ممکن است واژه شناسی پایگاه داده ها گیج کننده باشد اما خوشبختانه ساده ترین زبان زبان ارتباطی است, که چگونگی ارتباط جداول به یک دیگر را تعریف می کند. در این درس به سه روش ارتباط خواهیم پرداخت: ۱-ارتباط یک به یک ۲-ارتباط یک به چند ۳-ارتباط چند به چند .
فیلدهای کلیدی منحصر به فرد رکوردها:
قبل از تشریح ارتباطات جداول, دقت داشته باشید که اغلب جداول پایگاه داده, فیلدی به نام فیلد کلید دارند, که به سایر فیلدهای جدول تقدم دارد. هرچند که فیلد کلید ازوما مهم ترین ارزش اطلاعاتی را ندارد, ولی دری هستند برای ورود به جدول که نیاز اصلی ما در ارتباط شمرده می شود.فیلد کلید, فیلدی از جدول است که بصورتی منحصر به فرد هر رکورد را تبیین می کند.(یعنی امکان اینکه فیلد کلید در دو رکورد مانند هم باشند وجود ندارد.)
توجه: فیلد کلید اصلی جدول باید مقداری منحصر به فرد داشته باشد. اکسس امکان تعیین چندین فیلد کلید را می دهد. اگر کلید از چندین فیلد تشکیل شده باشد, یک یا چند تا از این فیلدها ممکن است داده های تکراری داشته باشندولی وقتی ترکیب شوند, فیلد ادغامی باید مقدار منحصر به فردی را ایجاد کند.
توجه بیشتر به این مثال خالی از لطف نیست: جدول کارمندان معمولا شامل فیلدهایی از قبیل نام کارمند, نشانی, تاریخ تولد, میزان حقوق می شود. بعلاوه همیشه مانند کد ملی, یک شماره کارمندی دارند. کد ملی شما منحصر به فرد است یعنی تنها به یک نفر اختصاص دارد بنابراین این شماره کارمندی فیلد کلیدی خوبی برای فایل کارمندان است. به شکل ۶۱ در زیر توجه کنید:

برای دسترسی به نام, نشانی یا حقوق هر کارمند, صرف نظر از تعداد کارمندان جدول اکسس فقط به شماره کارمند احتیاج دارد.هر کارمند شماره منحصر بفردی دارد لذا هنگامی که اکسس یک بار شماره کارمندی را گرفت, می تواند آن را با رکوردی از جدول پیوند دهد, یک بار برای هر رکورد. به ایت ترتیب اکسس می تواند به بقیه داده های رکورد در سایر فیلدها دسترسی داشته باشد.
توجه: اسامی فیلدها کلیدهای خوبی نیستند, چون افراد بسیاری نام یکسان دارندو یا بسیاری از افراد اسامی را به شکل های گوناگون می نویسند. زمانی که یک شرکت به مشتریان, کارمندان و اجناس خود عددی را تخصیص می دهد, احتمالا آن شرکت پروژه هایش را کامپیوتری کرده است. این اعداد می تواند کلید منحصر به فردی برای یافتن بقیه داده های مرتبط با آن باشند.
هم چنین باید به نکته توجه داشته باشید که فیلد کلید همواره فیلد ارتباط دو جدول مرتبط نیست ولی برای این کار بسیار مناسب است و غالبا برای همین منظور به کار می رود.
دو یا چند فیلد نیز می توانند یک کلید منحصر به فرد را تشکیل دهند. اغلب به فیلد کلید, فیلد کلید اصلی گفته می شود. اگر بخواهید که دو یا چند فیلد همراه با یکدیگر به عنوان کلیدی منحصر به فرد عمل کنند, باید اکسس را وادارید تا فیلدهای ادغام شده را به عنوان یک فیلد منحصر به فرد در نظر گیرد. مثلا ممکن است بخواهید که دو فیلد نام خانوادگی و کد پستی را یک دیگر ادغام کنید تا فیلد کلید نحصر به فردی ایجاد شود.
حال که با مفهوم فیلد کلید برای ارتباط آشنا شدید به انواع ارتباط موجود در اکسس می پردازیم:

ارتباطات یک به یک(One to One):
شاید ارتباط یک به یک نادرترین ارتباط ممکن بین جداول باشد. هنگامی که در دو جدول تعداد رکوردها یکسان باشد و هر رکورد یک جدول به رکورد دیگری در جدول دیگر مرتبط باشد, بک ارتباط یک به یک بوجود می آید. ارتباط یک به یک نادرست است چون معمولا می توانید آن دو جدول را در یک جدول ادغام کنید.
در شکل ۶۲ در زیر مثالی از ارتباط یک به یک بین دو جدول نشان داده شده است. فیلد کد کالا کلید و فیلد ارتباط را تشکیل می دهد. نخستین رکورد در نخستین جدول به نخستین رکورد در دومین جدول مرتبط شده است.

خود شرکت ماکروسافت توصیه می کند که از ارتباط یک به یک اجتناب کنید. زیرا بهتر آن است که دو جدول را در یک جدول بزرگ تر ادغام کنید, که این طریقه بسیار کاراتر است. در اکسس هر جدول می تواند تا ۲۵۶ فیلد داشته باشد ولی اگر وجود جدولی با بیش از ۲۵۶ فیلد ضرورت داشته باشد,فقط با ایجاد دو یا چند جدول و برقراری ارتباط یک به یک بین آن ها, قادر به برآوردن این نیاز خواهید بود. که برای این منظور هم ماکروسافت امکانات بسیاری را فراهم آورده است از آن جمله امکان دسترسی سریع به اطلاعات جدول دوم از طریق جدول اول بدون باز کردن آن جدول.
ارتباط یک به چند(One to Many):
ارتباط یک به چند شاید متداول ترین نوع ارتباط بین جداول باشد. این ارتباط زمانی اتفاق می افتد که یک رکورد از جدول به یک یا چند رکورد از جدول دیگر مرتبط باشد. به عنوان مثال در جدول موجودی برای هر کالایی که فروخته می شود, یک رکورد وجود دارد. ولی در جدول سفارشات مشتریان ممکن است برای یک کالا, سفارشات متعددی وجود داشته باشد. در شکل ۶۳ در زیر نمونه ای از ارتباط یک به چند جداول مشاهده می شود.

ارتباط یک به چند صرف جویی زیادی در فضای دیسک را سبب می شود. مثلاً ارتباط یک به چندی که در شکل ۶۳ در بالا نشان داده شد, به شما امکان می دهد تا گزارشی تهیه کنید که شامل مشتری همراه با شرح کالای سفارشی باشد. ولی شرح در هر رکورد سفارش نمی آید. شرح هرکالا در جایی مستقل,در رکوردی منحصر بفرد در فایل موجودی قرار دارد. اکسس می تواند در هنگام نیاز, با استفاده از فیلد ارتباطی مشترک از جدول سفارش در جدول موجودی جستجو کند و شرح کالا را از آنجا بردارد. اکسس بدون فیلد کلید نمی تواند تعیین کند که در برابر هر سفارش چه شرحی را باید قرار دهد.
توجه داشته باشید که اکسس جدول های مرتبط را می شناسدو در موقع لزوم اطلاعات صحیح را از آن ها استخراج می کند. لذا باید هنگام ایجاد پایگاه داده اکسس این ارتباطات را به اکسس بفهمانید تا در هنگام مشاهده و چاپ داده ها از جداول مرتبط اکسس تمام کارها را انجام دهد.
هم چنین قابل ذکر است که ارتباط چند به یک و یک به چند مشابه هستند, لذا هر دو عبارت به یک معنی به کار می روند.

ارتباطات چند به چند(Many to Many):
اکسس ارتباطات چند به چند را مستقیما پشتیبانی نمی کند ولی می توانید آن را شبیه سازی کنید. ارتباط چند به چند هنگامی ایجاد می شود که رکوردهای متعددی از یک جدول به یک یا چند رکورد از جدول دیگر مرتبط باشند. براساس تصاویر جداولی که قبلا مشاهده کرده اید, می توان چنین تصور کرد که خریداران متعددی, محصولات متعددی را سفارش دهند. بنابراین بین خریداران و محصولات یک ارتباط چند به چند وجود دارد.
جدول خریداران و جدول موجودی محصولات از طریق جدول سفارش به هم متصل می شوند.بنابراین برای ارتباط چند به چند بین خریداران و موجودی محصولات, جدول سفارشات به عنوان واسطه بین این دو جدول عمل می کند.جدول خریداران ارتباطی یک به چند با جدول سفارشات دارد و جدول محصولات نیز ارتباطی یک به چند با جدول سفارشات دارد.پس همان طور که در شکل ۶۴ در زیر می بینید جدول سفارشات به طور غیر مستقیم بین خریداران و محصولات ارتباط چند به چند ایجاد می کند.

گاهی اوقات, جدول مرکزی یا واسطه در ارتباط چند به چند جدول اتصال خوانده می شود. فیلدهای کلید اصلی هر دو جدولی که قرار است به هم مرتبط شوند, باید در این جدول وجود داشته باشد.
درس ارتباطات هم در این قسمت تمام شد و امیدوارم دیگر جای ابهامی در مورد انواع ارتباطات باقی نمانده باشد. من تمام سعی خودم را کردم که با اشکال بیشتر مفهوم ارتباطات به طور کاملا واضح بیان شود باز اگر جای سوالی بود حتما بپرسید. در درس آتی به بررسی Wizard برای ایجاد پایگاه داده خودکار خواهیم پرداخت.
__________________
گفتمش دل می خری ؟... پرسید چند؟
گفتمش دل مال تو تنها بخند .... خنده کرد و دل ز دستانم ربود
تا به خود باز آمدم او رفته بود.... دل ز دستش روی خاک افتاده بود
جای پایش روی دل جا مانده بود
 
کسی که از Z3R0 سپاس کرد.
آموزش گام به گام Access 28 تير 1388   #7 (لینک)
Z3R0


Z3R0 آواتار ها

کاربر فعال انجمن
 
Z3R0 آنلاین نیست.
نام واقعی: محمد
نوشته ها: 559
سپاس از دیگران: 45 بار
سپاس شده: 422 بار
دوستان من: 6 نفر
تیم من: پرسپولیس
عضو پارسی لند: بهمن 1387
حالت من: sarehal
نمایش پروفایل Z3R0    نمایش آلبوم های Z3R0   اضافه کردن Z3R0 به لیست دوستان شما   گروه های دسته جمعی
پاسخ : آموزش گام به گام Access پاسخ : آموزش گام به گام Access

آموزش اکسس - قسمت هفتم

طراحی یک پایگاه داده‌های جدید
در درس پیش در مورد ارتباطات جداول به طور مفصل توضیحاتی دادیم و انواع ارتباطات را شناختیم حال دیگر قادر به ایجاد پایگاه داده دل خواه خود هستیم و این کار را به تدریج از این درس که مقدمی بر ایجاد پایگاه داده جدید است آغاز می کنیم.
در این درس در مورد جادوگرهای اکسس (Wizards) صحبت خواهیم کرد. این جادوگرها شما را در ایجاد برنامه های کاربردی متداول پایگاه داده ها, از قبیل مدیریت فهرست پستی یا ورود سفارشات راهنمایی می کنند.هرچند که نیازهای شما به کار خاص موردنظر یا احتیاجات شخصییتان مربوط است, اما بیشتر پایگاه داده ها به یکی از نمونه های کلی پایگاه داده تعلق دارند. جادوهای اکسس چهارچوب پایگاه داده برنامه کاربردی را ایجاد می کنند, در مرحله بعد شما می توانید آن را اصلاح کنید تا با نیازهای خاص شما تطابق داشته باشد. اما به هرحال برای ایجاد پایگاه داده مجبور به استفاده از جادوگر نیستید. شاید جادوگرها به کنترل مورد نظر شما به عنوان یک پایگاه داده امکانات لازم را فراهم نکنند.

ایجاد پایگاه داده های جدید با استفاده از جادوگر:
برای ایجاد یک پایگاه داده با بهره گیری از جادوگر(Wizard) باید هنگام وارد شدن به اکسس از طریق پنجره اولیه قسمت Access database wizards,pages and projects را انتخاب کنید و یا اگر وارد محیط اکسس شده اید از منو File گزینه New را انتخاب کنید,تا پنجره محاوره ای New که دارای دو سربرگ است ظاهر شود.
هنگامی که سربرگ General (عمومی) را انتخاب می کنید, صفحه General ظاهر می شود که با آن می توانید یک پایگاه داده خالی ایجاد کنید. در دروس بعدی نحوه ایجاد یک پایگاه داده خالی را شرح خواهم داد. اصولا زمانی پایگاه داده خالی ایجاد می کنیم که بخواهیم تمامی جنبه های اولیه طراحی و ایجاد پایگاه داده را کنترل کنیم. زمانی که یک پایگاه داده جدید و خالی ایجاد می کنیم اکسس کاری برای شما انجام نمی دهد و هیچ پیش فرضی راجع به پایگاه داده ای که می خواهید ایجاد کنید, ندارد.
ولی به جای ایجاد یک پایگاه داده خالی می توانید بر روی سربرگ Databases کلیک کنید تا صفحه Databases در پنجره محاوره ای New, نمایان شود. توجه داشته باشید که جادوگر راهنمای گام به گام اکسس است که در انجام کارهایی از قبیل ایجاد پایگاه داده جدید به شما کمک می کند. اگر اکسس جادوگری داشته باشد که امکان ایجاد پایگاه داده ای مشابه آن چه لازم دارید را فراهم سازد راحت تر آن است که به جای این که از ابتدا پایگاه داده ایجاد کنید, جادوگر را به کار اندازید. در زیر هر یک از پایگاه داده هایی که توسط جادوگر می توان ایجاد کرد تشریح شده است, برای اجرای آن کافی است که نماد مربوطه را انتخاب کنید و بر روی کلید Ok کلیک کنید.
حال به جادوگرهای موجود و کاری که برای شما در اکسس انجام می دهند توجه کنید:
——————
Asset Tracking(پیگیری اموال): پایگاه داده ای برای مدیریت, نگه داری اموال, فروشندگان و کارمندان شرکت ایجاد می کند.
Contact Managment(مدیریت ملاقات ها): پایگاه داده ای برای قرارهای ملاقات و تماس های تلفنی شخصی شما ایجاد می کند.
Event Managment(مدیریت وقایع):یک پایگاه داده برای وقایعی مانند قراردادها(موافقت نامه ها), کارمندان و قیمت ها ایجاد می کند.
Expenses(مخارج و هزینه ها):یک پایگاه داده برای نگه داری گزارش های مخارج ایجاد می کند.
Inventory Control(کنترل موجودی):پایگاه داده ای برای اطلاعات محصولات, خریداران و سفارشات ایجاد می کند.
Ledger(حساب کل): پایگاه داده ای برای حساب های کل, شامل تبادلات و حساب ها ایجاد می کند.
Order Entry(دریافت سفارش): پایگاه داده ای برای مدیریت سفارشات خریداران, پرداخت ها و محصولات ایجاد می کند. در این پایگاه داده سیستمی از جداول ایجاد می شود که تاحدودی به جداولی که در قبلا در درس های پیش شرح دادیم تطابق دارد.
Resource Scheduling(زمانبندی منابع): پایگاه داده ای برای مدیریت منابعی از قبیل زمانبندی و اقلام خریداران ایجاد می کند.
Service Call Managment(مدیریت سرویس تلفن): پایگاه داده ای برای نگه داری اطلاعات خریداران, کار, دستورات کار, قطعات و پرداخت ها ایجاد می کند.
Time and billing(زمان و صورتحساب): پایگاه داده ای برای نگه داری مشتریان, پروژه ها, کارت های زمانی, کارمندان و پرداخت ها ایجاد می کند.
——————-
توجه کنید که اگر جادوگری انتخاب کنید در همان پنجره New در طرف راست زیر قسمت Preview شکلی هدف پایگاه داده را که چندان واضح نیست نشان می دهد یعنی شما می توانید با انتخاب پایگاه داده ابتدا از هدف ایجاد آن از طریق این شکل مطلع شوید و سپس برروی Ok کلیک کنید.
جادوگر نه تنها جداول اصلی پایگاه داده را ایجاد می کند, بلکه هم چنین فرم ها, گزارش ها و حتی ماکروها و برنامه های اصلی را نیز در صورت لزوم ایجاد می کند. استفاده از جادوگر برای ایجاد پایگاه داده اصلی, تهیه پایگاه داده اصلی را بسیار ساده تر می کند.
به طور خلاصه مراحل ایجاد یک پایگاه داده با استفاده از جادوگر را شرح می دهم:
۱-جادوگر مورد نظر خود را در پنجره New انتخاب کنید و بر روی Ok کلیک کنید.
۲-نامی برای ذخیره شدن پایگاه داده انتخاب کنید یا نام پیش فرض را قبول کنید و بر روی Create کلیک کنید.
۳-پنجره ای ظاهر می شود که پایگاه داده ای را که می خواهید ایجاد کنید به شما معرفی می کند و شکل کلی آن را اعلام می کند. اگر این همان پایگاه داده مورد نظر شماست بر روی Next کلیک کنید.
۴- در پنجره بعدی در مورد جداول و دیگر اجزایی که ایجاد خواهد شد به شما اطلاعاتی می دهد شما می توانید از لیست موجود جدول های مورد نظر خود را انتخاب یا حذف کنید و سپس بر روی Next کلیک کنید.
۵-در پنجره بعدی لیستی ظاهر می شود که شما می توانید شکل ظاهری پایگاه داده خود را از لیست انتخاب کنید شکل مورد علاقه خود را انتخاب کرده بر روی Next کلیک کنید.
۶-در پنجره بعدی شکل کلی گزارش های شما را نشان می دهد در این قسمت هم با انتخاب شکل موردنظر خود روی Next کلیک کنید.
۷-در این قسمت عنوان پایگاه داده از شما سوال می شود می توانید نام پیش فرض را انتخاب کرده و بر روی Next کلیک کنید.
۸- حال دیگر کار جادوگر تمام شده است می توانید بر روی Finish کلیک کنید.
۹- بعدی مدتی که اکسس تمامی جداول ها و اجزا را ایجاد کرد می توانید با پایگاه داده کار کنید. توجه کنید که در هر مرحله ای که منصرف شدید می توانید بر روی Cancel کلیک کنید.
۱۰-ذکر این نکته نیز ضروری به نظر می رسدبعضی از سوال ها که در هنگام ایجاد پایگاه داده با استفاده از جادوگر از شما می شود شاید برای شما گنگ به نظر برسد ولی مطمئنا بعد از یادگیری کامل این سوالات را می توانید به راحتی جواب دهید. پس حتما باید با ایجاد یک پایگاه داده خالی آشنا شوید.
طراحی یک پایگاه داده جدید:
اگر قصد دارید که از جادوگر استفاده نکنید که به نظر من کار معقولانه ای است باید مراحل زیر را بپیمایید:
۱-هنگام وارد شدن به اکسس از پنجره اولیه باز شده گزینه Blank access database راانتخاب کنید و اگر وارد محیط اکسس شده اید می توانید از منو File گزینه New را انتخاب کنید و از پنجره New در سربرگ General شکل database را انتخاب کرده و برروی Ok کلیک کنید.
۲- حال باید محل ذخیره شده پایگاه داده را انتخاب کرده و نامی برای آن انتخاب کنید که من مطمئن هستم با این کار آشنایی لازم را دارید پس نامی برای پایگاه داده خود انتخاب کرده و بر روی Create کلیک کنید.
۳- حال اکسس پایگاه داده را ایجاد کرده و صفحه خالی در برابر شما ظاهر شده است از این قسمت به بعد باید آشنایی لازم را به کارهای پیشرفته داشته باشید.
توجه کنید که هنگامی اصول کار اکسس را رفته رفته بهتر یاد گرفتید جادوگرها هم بهتر درک خواهید کرد.
میله ابزار پنجره Database:
هنگامی که یک پایگاه داده جدید ایجاد کرده باشید میله ابزار به صورت شکل ۷۱ در زیر درمی آید. این میله ابزار در حالات مختلف تغییر می کند و امکانات دیگری را به شما می رساند.

درس مربوط به طراحی پایگاه داده جدید نیز در این جا تمام می شود امیدوارم حالا شما قادر به ایجاد پایگاه داده ای جدید با استفاده از جادوگر شده باشید. در درس بعدی یکی از مفاهیم پیشرفته و ضروری اکسس را یاد خواهید گرفت یعنی با تعریف جدول و نحوه عملکرد آن به صورت پیشرفته آشنا می شوید.
__________________
گفتمش دل می خری ؟... پرسید چند؟
گفتمش دل مال تو تنها بخند .... خنده کرد و دل ز دستانم ربود
تا به خود باز آمدم او رفته بود.... دل ز دستش روی خاک افتاده بود
جای پایش روی دل جا مانده بود
 
کسی که از Z3R0 سپاس کرد.
آموزش گام به گام Access 28 تير 1388   #8 (لینک)
Z3R0


Z3R0 آواتار ها

کاربر فعال انجمن
 
Z3R0 آنلاین نیست.
نام واقعی: محمد
نوشته ها: 559
سپاس از دیگران: 45 بار
سپاس شده: 422 بار
دوستان من: 6 نفر
تیم من: پرسپولیس
عضو پارسی لند: بهمن 1387
حالت من: sarehal
نمایش پروفایل Z3R0    نمایش آلبوم های Z3R0   اضافه کردن Z3R0 به لیست دوستان شما   گروه های دسته جمعی
پاسخ : آموزش گام به گام Access پاسخ : آموزش گام به گام Access

آموزش اکسس - قسمت هشتم

تعریف جدول
حال که با مفهوم ارتباطات آشنا شدیم و در درس قبل کاربرد ویزارد و هم چنین ایجاد پایگاه داده خالی را شرح دادیم نوبت آن رسیده است که به سراغ مهم ترین و اصلی ترین جز در یک پایگاه داده برویم و آن جداول می باشند. در این درس قصد داریم با آنها آشنایی لازم را کسب کنیم.
در این درس نحوه تعریف جداول پایگاه داده را شرح خواهم داد. صرف نظر از این که ما برای ایجاد پایگاه داده از جادوگر استفاده کرده یا پایگاه داده خالی ایجاد کرده ایم آشنایی با نحوه ایجاد, جابه جایی و تغییر جداول پایگاه داده امری ضروری و اجتناب ناپذیر است.همان گونه که قبلا هم گفته شد داده های موجود در پایگاه داده در جدول ها جای می گیرند و تسلط بر جداول مهم ترین مهارتی است که باید به عنوان کاربر اکسس داشته باشید. من در این درس شرح خواهم داد که چگونه جدول جدیدی درست کنید. برای ایجاد جدول نخست باید انرا نام گذاری کنید و سپس نوع داده های درون انرا تعریف کنید. این امور که مربوط به طراحی جدول است یکی از ساده ترین کارها در اکسس است و البته جالب پس این درس نکات قابل توجهی برای شما خواهد داشت.

ایجاد جدول جدید:
وقتی که می خواهید یک جدول جدید ایجاد کنید, با کلیک کردن بر روی شاخص Tables در پنجره Database به صفحه جداول(Tables) می روید.(البته توجه کنید که این صفحه هنگامی که پایگاه داده را باز یا ایجاد می کنید به صورت پیش فرض ظاهر می شود).حال برای ایجاد جدولی جدید باید بر روی دکمه New در بالای پنجره Database کلیک کنید. هنگامی که بر روی این دکمه کلیک می کنیداکسس پنجره محاوره ای کوچکی به نام New Table را نشان می دهد.(کلید میانبری که شما می توانید برای دسترسی به این پنجره کوچک استفاده کنید کلید Alt+N می باشد که به سرعت شما را به این پنجره می برد).
در این پنجره باید انتخاب کنیم که می خواهیم ایجاد جدول را در چه محیطی ادامه دهیم که به نظر من حالت نمایشی Design بهترین حالت نمایشی برای ایجاد و کار با جدول است,برای ایجاد جدول گزینه Design View را از پنجره محاوره ای New Table انتخاب کرده و بر روی Ok کلیک کنید. برای آشنایی شما با دیگر گزینه های این پنجره یعنی New Table آن ها را در زیر به طور خلاصه شرح می دهم.
—————
Datasheet View: جدولی کلی به شکل صفحه گسترده می سازد که می توانید داده های جدید را در آن اضافه کنید. این جدول بسیار ساده بوده و برای ایجاد پایگاه داده پیشرفته اصلا مناسب نیست.
Design View: امکان تعیین تمامی خصوصیات جدول جدید مانند نام فیلد, نوع داده, و حتی ملاحظات امنیتی, را فراهم می کند.این گزینه برای ایجاد هر گونه جدول مناسب است.
Table Wizard: امکان انتخاب از میان فهرستی از جادوگرهای از پیش نوشته شده را فراهم می سازد که از این جادوگرها برای ایجاد جداول خاص مانند فهرست پستی یا جدول موجودی استفاده می شود. من این گزینه را برای ایجاد جدول به هیچ وجه پیشنهاد نمی کنم.
Import Table: از یک فایل داده غیر اکسس, جدولی ایجاد می کند.
Link Table: از یک فایل داده اکسس یا غیراکسس, جدول دیگری می سازد. این جدول اتصالی را نگه می دارد که اگر فایل داده خارجی تغییر کند جدول اکسس نیز تغییر کند.
—————
به موضوع اصلی برمی گردیم یعنی حالت نمایشی Design. این حالت نمایشی بیشترین میزان کنترل را برروی جدولی که قصد ایجاد آن را دارید فراهم می سازد. هنگامی که برحالت نمایشی Design تسلط پیدا کردید, می توانید هر جدولی را ایجاد و اصلاح کرده و یا مطابق میلتان دستکاری کنید, و این شامل جداولی که با جادوگر ایجاد کرده این نیز می شود.بعد از انتخاب حالت Design View از پنجره New Table جدول جدیدی را خواهید دید که اصول کار ما از اینجا شکل می گیرد.
لازم به یادآوری است که همان طور که قبلا گفتم برای رفتن از حالت نمایشی Design View به حالت نمایشی Datasheet View می توانید از منو View یا میله ابزار استفاده کنید. در میله ابزار اولین انتخاب که به شکل جدول کوچکی است برای این کار طراحی شده است.در شکل ۸۱ در زیر شما می توانید میله ابزار را در بعد از باز شدن پنجره Design تغییر کرده است ببینید و با آن آشنا شوید و سعی کنید آن را به خاطر بسپارید.ذکر این نکته قابل توجه است که اکسس همواره میله ابزار را تغییر می دهد را فرامین کارایی بهتری را ایجاد کنند.

نخستین جدول خود را طراحی کنید:
در میله عنوان پنجره Design View, نام جدول همراه با کلمه Table که معرف پنجره است, نشان داده می شود.اکسس به طور خودکار نخستین جدول را Table1 می نامد(یعنی شما در میله عنوان این عبارت را می بینید Table1:Table)اما هرگاه که بخواهید جدول را در فایل پایگاه داده ذخیره کنید,امکان تغییر نام وجود دارد.
هر سطر در پنجره Design View یک فیلد را مشخص می کندیعنی در این پنجره ما می توانیم نوع فیلدها و نام آن ها را در سطرها تعریف کنیم و کار اصلی این پنجره به شمار می رود.همان گونه که ملاحظه می شود, پنجره Design View دارای میله گردان عمودی در سمت راست است لذا در صورت تمایل تا ۲۵۶ فیلد می توانید اضافه کنید و با استفاده از میله گردان قادر به حرکت بین فیلدها هستند.
هنگامی که فیلدی می خواهیم اضافه کنیم باید در سه ستون پنجره Design View آن فیلد را به طور کامل تعریف می کنیم.در زیر وظیف هر یک از ستون ها که در تعریف فیلدهای جدول کاربرد دارند تشریح شده است:
—————
Field Name(نام فیلد):باید به هر فیلدنامی تخصیص دهید.طول نام آن تا ۶۴ حرف می تواند باشد.نام فیلد باید عنوانی منحصر بفرد باشد.برای فیلدی که ارقام حقوق را نگه می دارد,بهترین نام حقوق یا مبلغ حقوق است.نام فیلد می تواند فضای خالی و سایر علایم خاص بجز نقطه,علامت تعجب,علامت تکیه صدا(’)یا براکت را شامل شود.توجه داشته باشید که هنگام کار با جدول برای رجوع به فیلد از نام آن استفاده می شود.
Data Type(نوع داده):نوع داده ای را که در فیلد جای می گیرد را تعیین می کند. اکسس داده های مختلفی را دارا است.به عنوان مثال برای فیلد حقوق باید داده ای از نوع ارز یا انتخاب کرد.(در درس آتی در این مورد به صورت مفصل توضیح خواهم داد).
Description(شرح):شرح اختیاری است و برای توضیح فیلد به کار می رود.می توانید منشا و محتوای فیلد را در آن تشرح کنید.توجه داشته باشید که پر کردن یا نکردن این قسمت اصلاً تأثیری در جدول نخواهد داشت.
—————
توجه:ایجاد شرح برای هر فیلد عادت خوبی است.در هنگام توسعه بعدی برنامه,این کار بسیار سودمند خواهد بود.برای فیلدها اسامی معنی دار انتخاب کنیدتا بعداً داده های داخل فیلد از طریق نامش قابل شناسایی باشند. مثلاً:تاریخ تولد,نام فیلد خوبی برای تاریخ تولد کارمند است, حال آن که نامی مانند فیلد۳, محتوای فیلد را مشخص نمی کند.
مفهوم اولین و آخرین ستون های جدول پنجره Design view یعنی ستون های نام فیلد و شرح از نامشان مشخص است. نام فیلد شرح کوچکی از فیلد است و برای رجوع به فیلد و محتوای آن مورد استفاده قرار می گیرد.مثلاً: در یک گزارش دستمزد اگر قرار باشد مقادیر حقوق که در فیلد حقوق ذخیره شده است چاپ شود به این فیلد رجوع می شود.فیلد شرح به عنوان مرجعی برای مستندسازی محتوای فیلد به کار می رود.اکسس از این فیلد هیچ استفاده ای نمی کند, ولی شما باید از این بخش برای شرح هر فیلد پایگاه داده استفاده کنید. اگر با سایر همکاران برروی یک پروژه پایگاه داده کار می کنید,هریک از شما باید هر فیلدی را که به پایگاه داده اضافه می کنید را مستند کنید,تا دیگران از علت وجود فیلد کاملا آگاه باشند.
توجه:فیلدها را بیش از حد مستند نکنید.برای نمونه,یک ستون خالی شرح بهتری از شرحی است که تاثیری نداشته باشد.مثلا نوشتن شرح “فیلد سوم” زائد بوده و در واقع توضیحی نمی دهد.بعلاوه شرحی که مشابه نام فیلد باشدنیز غیرضروری است. هرفیلدی به شرح نیاز ندارد.مثلا فیلدی با نام نرخ مالیات, در جدول دستمزد, به فیلد شرح احتیاجی ندارد. اگر نامی که برای فیلد انتخاب می کنید بامعنی باشد اصلا به شرح نیاز ندارد.
ستون میانی در پنجره Design View نوع داده را تعیین می کند.برای این فیلد,به اطلاعات بیشتری نیاز دارید.داده های اکسس به اشکال مختلفی ظاهر می شوند.شکل داده های فیلد مشخص کننده کاری است که با فیلد و محتوای آن می توانید انجام دهید. ستون Data Type و کلیه موارد مربوط به آن در درس بعدی توضیح داده خواهد شد.
هرگاه فیلدی (یا فیلدهایی)را اضافه کردید که می خواهید کلید اصلی باشد,باید موقعی که نشانگر ماوس روی سطر موردنظر است دکمه Primary Key را از میله ابزار فشار دهید(دکمه ای که تصویر کلید روی آن است).یا می توانید با انتخاب سطر موردنظر از منو Edit گزینه Primary Key را انتخاب کنید. همچنین یک روش دیگر برای مشخص کردن کلید اصلی کلیک راست کردن برروی سطر مورد نظر و انتخاب Primary Key از منو ظاهر شده است. پس از انتخاب فیلد کلید اصلی اکسس در سمت چپ فیلد تصویر کلید را نشان می دهد. توجه کنید که هر جدولی که ایجاد می کنید باید حتما یک کلید اصلی داشته باشد در درس های پیش در مورد کلید اصلی به طور مفصل صحبت کردیم. پس باید به یاد داشته باشیم که در هنگام ایجاد جدول یک فیلد را به عنوان کلید اصلی انتخاب کنیم.
توجه:برای اینکه بیش از یک فیلد را در کلید اصلی قرار دهید باید کلید Ctrl را پایین نگه دارید و همزمان سطرهایی را که می خواهید به عنوان کلید اصلی باشند انتخاب کنید سپس از میله ابزار Primary Key را کلیک کنید. اکسس در سمت چپ کلیه فیلدهایی که جز کلید اصلی هستند تصویر کلید را قرار می دهد.
توجه:اگر فیلد کلید اصلی را تعریف نکنید در هنگام بستن یا ذخیره کردن جدول طراحی شده اکسس از شما سوال می کند که آیا می خواهید چنین فیلدی داشته باشید اگر پاسخ Yes را بدهید اکسس فیلدی از نوع Auto Number(بعدا توضیح داده خواهد شد)به جدول اضافه کرده و آن را کلید اصلی قرار می دهد. اگر مطمئن هستید که هرگز به کلید اصلی نیاز ندارید (معمولا به یک فیلد کلید اصلی نیاز است) No را انتخای کنید.

درس تعریف جدول هم تمام شد حال شما می توانید جدول خود را ایجاد کنید ولی یک مشکل کوچک وجود دارد و آن هم نوع داده های موجود در ستون Data Type می باشد نوع داده ها خود بحث مفصلی است که آن را به درس بعدی موکول می کنیم.
__________________
گفتمش دل می خری ؟... پرسید چند؟
گفتمش دل مال تو تنها بخند .... خنده کرد و دل ز دستانم ربود
تا به خود باز آمدم او رفته بود.... دل ز دستش روی خاک افتاده بود
جای پایش روی دل جا مانده بود
 
آموزش گام به گام Access 28 تير 1388   #9 (لینک)
Z3R0


Z3R0 آواتار ها

کاربر فعال انجمن
 
Z3R0 آنلاین نیست.
نام واقعی: محمد
نوشته ها: 559
سپاس از دیگران: 45 بار
سپاس شده: 422 بار
دوستان من: 6 نفر
تیم من: پرسپولیس
عضو پارسی لند: بهمن 1387
حالت من: sarehal
نمایش پروفایل Z3R0    نمایش آلبوم های Z3R0   اضافه کردن Z3R0 به لیست دوستان شما   گروه های دسته جمعی
پاسخ : آموزش گام به گام Access پاسخ : آموزش گام به گام Access

آموزش اکسس - قسمت نهم

تعریف انواع داده‌ها
در درس پیش مبحث طراحی جدول را آغاز کردیم و پنجره Design View آشنا شدیدو توانستیم اقدام به ایجاد جداول جدید کنیم ولی یکی از مباحث مهم در طراحی جدول را ذکر نکردیم و قول آن را به جلسه بعد دادیم و آن مبحث که در این درس به طور مفصل توضیح داده خواهد شد نوع داده های فیلدها می باشد.
اگر به یاد داشته باشید در پنجره Design View ما برای تعریف کردن فیلدها از سه ستون Field Name و Data Type و Description استفاده می کردیم و هم چنین گفته شد که Field Name برای شرح نام فیلد و Description برای توضیح فیلد برای استفاده های بعدی می باشد. اما نکته ای که این جا قابل ذکر می باشد ستون Data Type می باشد که نوع داده های هر فیلد را مشخص می کند مثلا داده های از نوع متن, عدد, تاریخ و غیره که تمامی موارد در زیر به طور کامل شرح داده خواهند شد.

تعریف انواع داده ها:
هر داده ای نوع خاصی دارد. هرفیلد جدول, داده هایی از یک نوع خاص را می تواند در خود جای دهد.مثلاً برای فیلدی با اسم “نام کارگر” باید داده هایی از نوع متن تعریف شود تا تمامی رکوردهای ثبت شده در این فیلد دارای یک نوع داده و آن هم از نوع متن باشند.لذا هرگاه جدولی طراحی می کنیم باید نوع داده هر فیلد را از فهرست پایین جهنده ستون Data Type انتخاب کنیم.(برای نمایش فهرست ستون Data Type کافی است بر روی فلش موجود در این ستون کلیک کنیم تا فهرستی از نوع تمامی داده هایی که می شود در اکسس ثبت کرد برای ما نشان داده شود)
توجه: هنگامی که موردی را از فهرست بازشونده Data Type انتخاب می کنیم اکسس فهرستی از اطلاعات را در بخش زیرین پنجره نمایش می دهد که به آنها Field Properties (یا خصوصیات فیلد) گفته می شود. مثلاً وقتی ما فیلدی از نوع Text (متن) را از ستون بازشونده انتخاب می کنیم. در زیر همین پنجره خصوصیات فیلد مربوط به متن برای ما نشان داده می شود. این خصوصیات عنوان درس بعدی ما می باشد که به طور مفصل شرح داده های خواهد شد که در این قسمت ما تنظیمات جالب توجه ای داریم.
حال در زیر به تشریح تمامی انواع داده ها می پردازیم:
داده از نوع Text(متن):
از داده نوع Text در فیلدهایی که حروف, واژه ها, اسامی و عبارات را نگه می دارد استفاده می شود. لازم نیست که محتوای فیلد متن فقط متون الفبایی باشد بلکه می تواند اعداد و علایم خاص نیز باشد. ولی توجه کنید که برای اعدادی که در محاسبات از آن ها استفاده می کنید, از فیلد نوع متن استفاده نکنید. فیلد متن برای داده های مناسب است که می خواهید آن ها را نگه دارید و نه آن هایی که قصد انجام محاسبه بر روی آن ها را داشته و یا به عنوان تاریخ و زمان بکار ببرید.مثلاً داده های با عنوان “نام” باید در این نوع فیلد ذخیره شوند.
توجه: از فیلد متنی برای داده های با طول حداکثر ۲۵۵ کاراکتر استفاده کنید. اگر طول داده بیش از این مقدار است, از داده نوع Memo استفاده کنید.
هم چنین دقت کنید که برای کنترل طول فیلد متنی, از خصوصیات فیلد استفاده کنید(در درس بعدی شرح داده خواهد شد) مثلاً می توانید از اکسس بخواهید تا در هز رکورد فیلد متنی, تا ۲۵۵ حرف را نگه دارد.
آدرس و شماره تامین اجتماعی مثال های کاملی از داده های متنی هستند که از اعداد و علایم خاص (مانند تیره و ویرگول) تشکیل می شوند.
داده از نوع Memo (یادداشت):
از داده نوع Memo برای فیلدهایی استفاده می شود که تا ۶۴۰۰۰ کاراکتر (شامل حروف, اعداد و کارکترهای خاص) طول دارند.تعیین طول فیلدهای Memo ضروری نیست چون اکسس فقط به همان مقدار که لازم است برای آنها جا تعیین می کند. در واقع جدول هایی که فیلد Memo دارند, رکوردهایی با طول متغیر دارند, چون طول فیلد Memo در هر رکورد, با رکوردهای دیگر فرق دارد. مثال برای این نوع فیلد, فیلدی به نام “توضیحات” می تواند باشد.
توجه کنید که اگر بخواهید متون شکل بندی شده ای مانند متون واژه پردازی شده در Word را در اکسس نگه داری کنید باید از داده های نوع OLE استفاده کنید نه داده های نوع Memo.
داده از نوع Number (عدد):
هر داده ای از جدول را که بخواهید در محاسبات به کار ببرید, از نوع Number تعریف کنید. داده از نوع Number برای تمامی ارقام, بجز مقادیر پولی و ارقام با دقت زیاد که در محاسبات علمی به کار میرود مناسب است.(توجه کنید که از داده نوع Currency (ارز) برای ارقام پولی و دقت بالا استفاده می شود). اکسس در ارقام با دقت بالا زیاد دقیق نیست مگر این که از داده نوع Currency استفاده کنید.مثال برای داده های نوع Number می تواند مثلاً شماره کدپستی یا شماره کارگری باشد.
داده از نوع Data/Time (زمان/تاریخ):
داده های از نوع تاریخ و زمان را در فیلدهایی که نوع آنها Data/Time است نگه دارید. از این نوع داده در فیلدهایی مانند تاریخ استخدام و زمان ملاقات ها استفاده می شود. وقتی فیلدهای تاریخ و زمان را از نوع Data/Time تعیین می کنید, اکسس به شما امکان مرتب کردن آن ها را بر اساس تاریخ و زمان می دهد. مثلاً می توانید گزارشی از تمامی کارمندانی که تاریخ شروع به کار آن ها اول مهرماه ۱۳۷۷ بوده است و یا فهرستی از تمامی حساب هایی که بیش از ۶۰ روز به سررسید آن ها مانده را چاپ کنید.
فیلد داده از نوع Currency (ارز):
از این نوع داده ها برای نگه داری مقادیر پولی یا ارزی استفاده می شود. داده از نوع Currency, کاربر را مطمئن می سازد که مقادیر پولی/ارزی که در محاسبات به کار می روند به درستی گرد شده اند.(ولی یک مشکل کوچک در اکسس ۲۰۰۰ در این نوع فیلد برای ثبت نتایج به ریال وجود دارد) اکسس تمامی مقادیر پولی/ارزی را با ۱۵ رقم در سمت چپ و چهار رقم در سمت راست نقطه اعشار(ممیز کسری) نگه می دارد, لذا می توانید اعداد با دقت بالا را در فیلدهای پولی نگه دارید. از مثال های بارز این نوع فیلد مقدار حقوق کارمند را می توان ذکر کرد.
فیلد داده از نوع Auto Number (عدد خودکار):
وقتی که فیلدی را را از نوع داده Auto number تعریف می کنید, با هر رکوردی که به جدول اضافه شود اکسس به طور خودکار عددی را در این فیلد نگه می دارد.سه نوع ارقامی که اکسس در فیلد عدد خودکار نگه می دارد, عبارتند از:
—————-
اعداد متوالی: هنگامی که رکورد جدی را به جدول اضافه می کنید, اکسس رقمی متوالی را تخصیص می دهد که از ۱ شروع می شود. مقادیر متوالی Auto Number معمولا برای کلید اصلی جدول به کار برده می شوند.
اعداد تصادفی: اکسس در رکورد جدید به این فیلد, عددی منحصر به فرد و تصادفی را اختصاص می دهد.
اعداد شناسائی انعکاسی: اکسس مقدار منحصر به فردی را به این فیلد تخصیص می دهد که پایگاه داده های تکرار شونده را با یک دیگر هماهنگ می کند.
—————-
فیلد داده از نوع Yes/No (بلی/خیر):
فیلدی که از نوع Yes/No تعریف می شود به ازای Yes عدد ۱- و به ازای No عدد ۰ را دارا می شود. با استفاده از بخش Filed Properties در پنجره مذکور می توانید بسته به دلیل استفاده از فیلد, یکی از سه حالت Yes/No, True/False (درست یا غلط) یا On/Off (روشن و خاموش) را به کار ببرید. از موارد استفاده از این نوع داده می توان به متاهل بودن اشاره کرد که می تواند یا بله یا خیر را دربرگیرد.
فیلد داده از نوع شی OLE:
OLE مخفف Object Linking and Embedding (اتصال و نشاندن شی) است. اگر برنامه دیگری تحت ویندوز از OLE پشتیبانی کند یعنی بتواند شی قابل انتقال به برنامه دیگری را ایجاد کند آنگاه فیلد شی OLE در اکسس نیز قادر خواهد بود تا آن داده را در خود نگه دارد. فیلدهای OLE برای نگه داری اشیایی از قبیل عکس, تصاویر ویدیوئی و صدا مناسب است. (همان طور که ملاحظه می کنید, پایگاه داده اکسس علاوه بر داده های عددی و متنی می تواند انواع متنوع دیگری از داده ها را نیز نگه دارد.)
وقتی که فیلدی از نوع OLE را در جدول قرار می دهید, می توانید علاوه بر مثلاً اطلاعات مربوط به اقلام موجودی, تصویر آن را نیز به شکل یک شی OLE در درون فیلد OLE قرار دهد. به این ترتیب هنگامی که رکورد را نمایش می دهید, اکسس داده های رکورد را همراه با تصویر نمایش می دهد.
برای نگه داری فیلدهای از نوع OLE در پایگاه داده اکسس به نرم افزاهای کمکی از قبیل برنامه های گرافیکی و یا صفه گسترده نیاز دارید.
داده از نوع Hyperlink (ابرمتن):
این نوع فیلد برای نگه داری ابرمتنها به کار می روند. اگر تا حالا تجربه کار کردن با برنامه های طراحی صفحات وب یا کارکردن با کدهای HTML را داشته باشید منظور از ابرمتنها را به خوبی می دانید. ابرمتنها در واقع لینک های اینترنتی هستند که ما را به صفحات مختلف در اینترنت هدایت می کنند مثلا ما اگر لینکی به صورت http://www.yahoo.com داشته باشیم و برروی آن کلیک کنید ما را به صفحه یاهو خواهد برد و در واقع این نوع فیلد از انواع فیلدهایی است که به ندرت مجبور به استفاده از آن می شویم. عملکرد آن ها درست مانند فیلو از نوع متن می باشد با این تفاوت که در این جا هر متنی را که برای نگه داری تایپ کنیم در واقع آن لینکی از به یک صفحه اینترنتی.
از موارد استفاده از این فیلد می توان به نگه داری آدرسهای اینترنتی مرتبط با شرکت اشاره کرد.
داده از نوع Lookup Wizard (جادوگر جستجوگر):
هنگامی که فیلدی از نوع Lookup Wizard ایجاد می کنید, اکسس با به کار گرفتن جادوگری به آن امکان می دهد تا به جای یک مقدار, فهرستی از مقادیر را نگه دارد. این فیلد می تواند فهرستی از مقادیر را از یک جدول یا بازجست و یا فهرستی از مقادیر ثابتی که در هنگام ایجاد فیلد تعریف کرده اید,( برای فهرست هایی که مقادیر ثابتی دارند) باشد.
فرض کنید که شرکتی به پنج کشور کالا می فروشد. هنگام طراحی پایگاه داده می توانید با به کار انداختن Lookup Wizard, فهرست ثابتی از اسامی کشورها بسازید که در هنگام ورود داده ها به جدول, ظاهر شود. هنگام که کاربر بخواهد کشوری را انتخاب کند به جای تایپ نام کشور برای هر رکورد فقط باید از فهرست ثابت انتخاب کند.
حال شما قادر به شناسایی انواع داده های موجود در اکسس می باشید و با نوع عملکرد آن ها آشنا هستید و تا حدودی قار به ایجاد جدول هستید ولی یک نکته در این جا باقی مانده و آن خصوصیت انواع فیلدها می باشد که موضوع درس آینده ما را تشکیل می دهد که موضوعی جالب می باشد پس تا درس بعدی منتظر بمانید.
__________________
گفتمش دل می خری ؟... پرسید چند؟
گفتمش دل مال تو تنها بخند .... خنده کرد و دل ز دستانم ربود
تا به خود باز آمدم او رفته بود.... دل ز دستش روی خاک افتاده بود
جای پایش روی دل جا مانده بود
 
آموزش گام به گام Access 28 تير 1388   #10 (لینک)
Z3R0


Z3R0 آواتار ها

کاربر فعال انجمن
 
Z3R0 آنلاین نیست.
نام واقعی: محمد
نوشته ها: 559
سپاس از دیگران: 45 بار
سپاس شده: 422 بار
دوستان من: 6 نفر
تیم من: پرسپولیس
عضو پارسی لند: بهمن 1387
حالت من: sarehal
نمایش پروفایل Z3R0    نمایش آلبوم های Z3R0   اضافه کردن Z3R0 به لیست دوستان شما   گروه های دسته جمعی
پاسخ : آموزش گام به گام Access پاسخ : آموزش گام به گام Access

آموزش اکسس - قسمت دهم

خصوصیات فیلدها
اگر به خاطر داشته باشید در دروس قبلی شروع به طراحی پایگاه داده های خود کردیم و در مورد پنجره Design View که ما را در طراحی جداول یاری می کند به طور مفصل صحبت شد. هم چنین در درس قبل در مورد انواع داده هایی که از طرف اکسس پشتیبانی می شود و شما می توانید از آن ها در ایجاد جداول خود کمک بگیرید بحث کردیم. حال که ما با انواع داده ها آشنا شدیم وقت آن رسیده است که به تنظیم خصوصیات این داده ها بپردازیم و این همان موضوعی است که در این درس به آن پرداخته شده است.
تعریف خواص فیلد:
به محض آن که شما نوع داده را از لیست قسمت Data Type انتخاب کردید در پایین همان پنجره قسمتی که به Field Properties مشهور است در پایین گوشه چپ نمایان می شود که در این پنجره کوچک که دارای دو شاخص General و Lookup می باشد ما اقدام به تنظیم خواص فیلد می کنیم. بسیاری از فیلدهای خواص فیلد, اختیاری است. برخی از فیلدها به هیچ فیلد خاصه ای نیاز ندارند حال آن که برخی دیگر از فیلدها به چندین فیلد خاصه نیاز دارند. شما می توانید در شکل ۱۰۱ در زیر پنجره خواص فیلد برای یک فیلد متنی را مشاهده کنید.

هر فیلدی که دارای نوع خاصی است هم چنین دارای خصوصیات مربوط به خود می باشد که با خصوصیات دیگر فیلدها متفاوت می باشدمثلاً در شکل بالا ما از لیست باز شده Text را که فیلد متنی ایجاد می کند را انتخاب کردیم اگر به جای آن یک نوع دیگر فیلد مانند Number (اعداد) را انتخاب می کردیم خصوصیات فیلد ما که در پایین پنجره مشخص است متفاوت از این شکل می شد یعنی فیلد متنی خصوصیات مربوط به خود را دارد و فیلد اعداد خصوصیات متمایز از فیلد متنی این موضوع در مورد انواع دیگر داده نیز صدق می کند. همان طور که برای فیلد خود نوع داده ای را انتخاب کردیم مانند Text باید برای آن خصوصیات مخصوص به خود را نیز ذکر کنیم. برای این کار می توانیم بر روی کادرهای موجود در قسمت خصوصیات فیلد کلیک کرده و مقدار مورد نظر خود را در آنها وارد کنیم که در طول این درس ما با نحوه عملکرد کادرهای خصوصیات فیلد آشنا خواهیم شد.
بخش Field properties (خصوصیات فیلد) خاصه هایی از قبیل اندازه فیلد, شکل نمایش و تعداد اعشار را مشخص می کند. هر نوع فیلد داده, مجموعه فیلدهای خاصه خودش را دارد. در زیر به ترتیب به معرفی خاصه های مختلف هریک از انواع داده می پردازیم.

خواص فیلد متنی:
در زیر هر یک از مقادیر خاصه های فیلد از نوع Text را تشریح کرده ام:
—————>
Field Size(اندازه فیلد): حداکثر طول داده ای را که در فیلد قابل نگه داری است تعیین می کند مثلا اگر ما بخواهیم که کاربر در فیلد نام بیش از ۱۵ کاراکتر قرار ندهد می توانیم با تنظیم این خصوصیت روی ۱۵ بیش از این مقدار را قبول نکنیم.
Format(شکل): شکلی را که اکسس برای نمایش داده فیلد بکار می برد تعیین می کند. مثلا ما می توانیم در این قسمت تعیین کنیم که حرف اول فیلد ما به صورت بزرگ نشان داده شود.
Input Mask(قالب ورودی): نحوه ورود داده به فیلد را تعیین می کنیم مثلا اگر ما کد کارگری به شکل ۲۲۲۵-۲ داشته باشیم می توانیم تعیین کنیم که کاربر به هنگام وارد کردن کد در این قسمت حتما باید در دومین کاراکتر خط فاصله قرار دهد.
Caption(عنوان): پیامی است که در هنگام انتخاب فیلد در حالت نمایش Datasheet در میله وضعیت نمایش داده می شود.
Value Default(مقدار پیش فرض):مقداری است که کاربر همواره در فیلد مشاهده می کند مگر آنکه آن را تغییر دهد مثلا در فیلد جنسیت می توان نام مرد را همواره برای کاربر نشان داد و اگر کاربر مایل باشد می تواند آن را تغییر دهد و یا آنرا به صورت پیش فرض قبول کند.
Validation Rule(قاعده مقبولیت): مقادیری که کاربر در فیلد وارد می کند را محدود می سازد (در این مورد در دروس آتی بیشتر صحبت می کنیم)
Validation text(متن مقبولیت):پیام خطایی است که در صورتی که کاربر اقدام به ورود مقداری کند که قاعده مقبولیت را نقض کند نمایش داده می شود.
Required(ضرورت):مشخص می کند که آیا کاربر می تواند در هنگام ورود داده در جدول این فیلد را خالی رد کند یا حتما باید مقداری در آن وارد کند مثلا اگر کاربر فیلد که کلید اصلی می باشد خالی رد کند برنامه با مشکل رو به رو می شود.
Allow Zero Length(مجاز بودن طول صفر): مشخص می کند که آیا متنی با طول صفر در فیلد قابل قبول است یا نه.
Indexed(نیاز به ایجاد اندیکس):مشخص می کند که آیا فیلد به اندیکس نیاز دارد یا نه. فیلد اندیکس مرتب کردن و جستجو را تسریع می کند.
Unicode Compression(فشرده سازی یونیکد): در این قسمت تعیین می کنیم که مایلیم فیلد ما با استفاده از سیستم Unicode فشرده سازی شود که این گزینه برای قابلیت فارسی نویسی در اکسس مفید می باشد.(در مورد سیستم Unicode می توانید به دروس HTML در همین سایت مراجعه کنید).
—————
توجه: هنگامی که خاصه اندازه فیلد را معین می کنید, آنرا بزرگ تر از آن چه واقعا نیاز دارید قرار ندهید. اکسس فضای تخصیص یافته را بر مبنای این مقدار تعیین می کند, صرف نظر از این که طول به کار گرفته شود یا خیر. در صورت بزرگ تر گرفتن آن , فضای دیسک بیهوده اشغال می شود.
فیلدهای Format(شکل) و Input Mask(قالب ورودی) پیچیده ترین خاصه های هر فیلد هستند. به عبارت دیگر, هنگامی که نحوه نمایش و ورود داده با استفاده از این خاصه ها را یاد می گیرید چنان است که گویی زبان جدیدی را فرامی گیرید. این که اکسس چگونه داده های وارد شده در فیلد را نمایش دهد, توسط فیلد خاصه Format تعیین می شود و خاصه Input Mask چگونگی ورود داده در فیلد را تعیین می کند.
در زیر مقادیری را که شما می توانید در فیلد خصوصیت شکل Format وارد کنید تشریح شده اند که به وسیله آنها می توانید نحوه نمایش داده ها را تعیین کنید:
—————>
! : برخلاف پیش فرض تراز از سمت راست, داده های درون فیلد را تراز به سمت چپ می کند.
* : در این مکان از فیلد کاراکتری باید قرار گیرد.
& : در این مکان از فیلد وجود کاراکتر دل خواه است. (الزامی نیست)
< : در این مکان از فیلد کاراکتر به حروف کوچک تبدیل می شود.
> : در این مکان از فیلد کاراکتر به حروف بزرگ تر تبدیل می شود.
\ : به جای این که کاراکتر بعدی را حرفی در نظر گیرد, آنرا به عنوان کد شکل در نظر می گیرد. (برای نمایش * مفید است, در غیر این صورت اکسس ستاره به عنوان کاراکتر علامت محل فیلد در نظر می گیرد.)
————–
مثال: بنابراین اگر خاصه format فیلدی را &>&&&&& تعیین کنید و نخستین رکورد جدول بصورت lw3dp2 باشد اکسس آن را به lw3dP2 تبدیل می کند (کاراکتر > حرف P را به صورت حرف بزرگ P نشان می دهد).
در زیر هم به معرفی مقادیری که شما می توانید در خاصه Input Mask قرار دهید ذکر شده اند:
————->
0 : در این مکان از فیلد عدد باید باشد.
۹ : در این مکان از فیلد عدد یا فاصله باید باشد.
# : در این مکان از فیلد عدد, علامت مثبت, علامت منفی یا فاصله می تواند قرار گیرد.
۱ : در این مکان از فیلد باید یک حرف الفبایی باشد.
؟ : در این مکان از فیلد هر حرف الفبایی به دل خواه می تواند باشد.
A : در این مکان از فیلد باید یک حرف یا یک عدد باشد.
a : در این مکان از فیلد به دل خواه یک حرف یا عدد می تواند قرار گیرد.
& : در این مکان از فیلد باید یک کاراکتر یا فاصله قرار گیرد.
c : در این مکان از فیلد یک کاراکتر دل خواه قرار می گیرد.
> : کاراکتر در این محل به حرف بزرگ تبدیل می شود.
< : کاراکتر در این محل به حرف کوچک تبدیل می شود.
! : باعث می شود تا کاراکترهای ورودی در فیلد به جای آن چه از سمت راست شروع شوند, از سمت چپ شروع شوند.
\ : به جای این که کاراکتر بعدی را حرفی در نظر بگیرد آنرا به عنوان کد شکل در نظر می گیرد (برای نمایش کاراکترهای مانند * و ! مناسب است.)
————–
مثال: بنابراین اگر خصوصیت شکل فیلدی را ۰۰۰۰-۰۰۰(۹۹۹۹) تعریف کنید اکسس کاربر را مجبور خواهد کرد تا شماره تلفن را به شکل ده رقمی وارد کند.
خواص فیلد Memo:
داده از نوع Memo (یادداشت) مقادیر خاصه های فیلد زیر را نیز داراست, که تمامی آنها در بالا بخش مربوط به فیلد Text تشریح شدند پس فقط به ذکر آن ها بسنده کرده و آن ها را توضیح نمی دهیم:
Format (شکل), Caption(عنوان), Default Value(مقدار پیش فرض), Validation Rule(قاعده مقبولیت), Validation Text(متن مقبولیت), Required(لازم بودن), Allow Zero Length(مجاز بودن طول صفر), Unicode Compression(فشرده سازی یونیکد).
به عبارت دیگر اگر فیلدی از نوع Memo داشته باشید می توانید درست مشابه فیلد متن شکل, عنوان و سایر خصوصیات آن را را تعریف کنید.
خواص فیلد عددی:
در زیر مقادیر خاصه های فیلد از نوع Number تشریح شده است( به خاطر تکرار نکردن آن چه قبلا ذکر شد آن هایی که مشابه فیلد از نوع Text می باشند ذکر نشده اند تا فقط موارد جدید به اطلاع شما برسند):
————->
Field Size(اندازه فیلد):اگر فیلدی از نوع عدد داشته باشید و بخواهیم اندازه فیلد را در خصوصیات آن را تعریف کنید شما می توانید از لیست موجود در این قسمت یکی را انتخاب کنید که هر کدام را عناصر لیست را با نوع کاربرد آن را ذکر می کنیم: Byte(برای نگه داری یک عدد کوچک بین ۰ تا ۲۵۵), Integer(یک عدد بزرگ تر تا ۳۲۷۶۷), Long Integer(یک عدد باز هم بزرگ تر تا ۲/۱ میلیون), Single(عدد اعشاری), Double(عدد اعشاری با دقت زیاد), Replication ID( یک مقدار عدد شناسائی انعکاسی برای هماهنگ کردن چندین جدول پایگاه داده), Decimal(برای اعدادبر مبنای دسیمال).
Format(شکل): در این بخش از خصوصیات هم باید یکی از موارد موجود در لیست را انتخاب کنید که به ذکر آن ها بسنده می کنیم: General Number(برای مقادیر معمولی), Currency(برای مقادیر پولی), Euro(برای مقادیری با واحد پول یورو), Fixed(همواره باید یک رقم اعشار داشته باشد), Standard(که در اعداد بزرگ ویرگول نشان می دهد), Percent(برای نمایش ارقام درصدی همراه با علامت درصد),Scientific(برای نمایش ارقام علمی).
Decimal Places(ارقام اعشار): تعداد ارقام اعشاری که برای یک مقدار نشان داده می شود.
————-
دیگر موارد موجود در خصوصیات فیلد از نوع عدد تکراری بوده و آن ها را می توانید مانند فیلد از نوع متن تنظیم کنید.
اگر داده ای که در فیلد وارد می کنید بزرگ تر از نوع داده انتخابی باشد, اکسس پیام خطایی مبنی بر وجود مشکل را نمایش می دهد.
خواص فیلد تاریخ/زمان:
در زیر به تشریح هر یک از مقادیر خاصه های فیلد تاریخ/زمان می پردازیم توجه کنید که از ذکر موارد تکراری اجتناب شده است.
————>
Format(شکل): در این بخش از خصوصیات باید از لیست موجود یکی را به دل خواه و نحوه عملکرد برنامه انتخاب کنید: General Data (برای تاریخ به شکل ۱۳۸۲/۴/۲۰ و زمان به شکل ۳:۱۲:۲ عصر ), Long Data(برای نشان داده تاریخ به شکل بلند که در آن نام ماه ذکر شده است), Medium Data(برای نشان دادن تاریخ به شکل ۸۲-مرداد-۲۰), Short Data(برای نشان دادن تاریخ به شکل معمول و کوچک), Long Time(برای نشان دادن زمان به شکل ۳:۱۲:۲ عصر ), Medium Timeبرای نشان داده زمان به شکل ۳:۱۲ عصر ), Short Time(برای نشان دادن زمان به صورت ۳:۱۲).
————
دیگر موارد و خصوصیات موجود در این نوع داده مانند داده از نوع Text می باشد.
توجه: اگر هیچ یک از اشکال دقیقا آن چه لازم دارید نبود, می توانید شکل مورد نظر خود را, با کاراکترهای خاص بسازید که این مبحث یک مبحث طولانی می باشد در برنامه ما نمی گنجد شما می تواند برای این کار از Help بهره بگیرید.
خواص فیلد Currency (ارز/پول):
این نوع از فیلد در واقع زیرمجموعه ای از داده نوع عدد می باشد که خصوصیات آن مانند داده از نوع عدد می باشد ولی باید برای ایجاد داده از نوع ارز از قسمت Format مورد Currency انتخاب شود.
خواص فیلد از نوع Auto Number(عدد خودکار):
در زیر هر یک از موارد و خصوصیات داده از نوع عدد خودکار شرح داده شده است:
————>
Fielg Size(اندازه فیلد): اگر می خواهید به صورت پیش فرض از این نوع داده استفاده کنید از لیت باز شده Long Integer را انتخاب کنید ولی اگر می خواهید از پایگاه داده تکرار شونده استفاده شود باید Replication ID انتخاب شود.
New Values(مقادیر جدید): باید تعیین کنید که اکسس اعدادی را که در این فیلد قرار می دهد از نوع Increment(به صورت افزایشی) یا از نوع Random(به صورت تصادفی) باشد.
Format(شکل): لیست موجود در این بخش از خصوصیات فیلد درست مانند داده از نوع عدد می باشد که می توانید مانند آن یکی از مقدارهای موجود را انتخاب کنید.)
————
دیگر خصوصیات موجود در این نوع داده در بالا ذکر شده که از تکرار کردن آن ها اجتناب می کنیم.
خواص فیلد Yes/No(بلی/خیر):
هر یک از خصوصیات این فیلد در زیر تشریح شده است و طبق معمول از تکرار اجتناب کرده ایم:
———–>
Format(شکل): برای این که نحوه نمایش فیلد برای اکسس مشخص شود یکی از حالات Yes/No(بلی یا خیر), True/False(درست/غلط), On/Off(روشن/خاموش) را می توانید انتخاب کنید.
———–
خواص فیلد شی OLE :
خواص موجود در این نوع از فیلد که دو مورد می باشد در قسمت های دیگر این درس ذکر شده که بسیار ساده و پیش پا افتاده می باشد.
خواص فیلد از نوع Hyperlink(ابرمتن):
خاصیت های موجود برای این نوع از داده همانند خواص موجود برای داده از نوع Text(متن) می باشد که من ضرورتی در تکرار موارد ساده ای مانند این نمی بینم.
خواص فیلد Lookup Wizard(جادوگر جستجوگر):
داده از نوع Lookwizard جادوگری را به کار می اندازد که شما با طی مراحل این جادوگر و انتخاب جدول و فیلدهای جدول هایی که انتخاب کرده اید و می خواهید داده ها از آنها استخراج شده و در مقابل کاربر نشان داده شود خصوصیات متفاوتی را برای شما نمایان می کند.(توجه کنید که برای استفاده از جادوگر جستجو قبلا باید جدولی داشته باشید که داده ها از آن استخراج شده و در این قسمت قرار داده شود پس اول جدولی حاوی داده هایی که می خواهید در لیست قرار داده شود ایجاد کرده وسپس از جادوگر استفاده کنید). بعد از طی مراحل جادوگر و ایجاد آن شما می توانید بر روی شاخص Lookup موجود در قسمت خصوصیات فیلد کلیک کرده تا خصوصیات مربوط به جادوگر طراحی شده برای شما نمایان شود در زیر هر یک از این خصوصیات موجود تشریح شده است:
———–>
Display Control(کنترل نمایش داده شده): این خاصه مشخص می کند که در هنگام دریافت اطلاعات در حالت نمایشی Datasheet چه کنترلی در این فیلد اعمال شود لیست موجود در این قسمت حاوی Text Box(جعبه متن), List Box(جعبه لیست شده), Combo Box(جعبه ترکیب) می باشد.
Row Source Type(نوع ماخذ سطر):مشخص کننده جایی است که داده از آن منشا می گیرد. گزینه های ممکن عبارتند از Table/Query(جدول یا بازجست), Value List( داده هایی که وارد می کنید), Field list(فهرستی از فیلدهای یک جدول یا جستجو).
Row Source(ماخذ سطر): می تواند یک جدول یا بازجست یا معمولا یم عبارت SQL باشد. از شنیدن عبارت SQL مضطرب نشوید نمایشش شاید به چشم گیج کننده برسد اما در واقع همان چیزی است که هنگام ایجاد بازجست آن را می سازید. پس زیاد این قسمت از خصوصیات را دستکاری نکنید تا با آن بیشتر آشنا شوید.
Bound Column(ستون مقید): ستونی از List Box یا Combo Box است که قبلا انتخاب شده است و این فیلد داده های نمایش را از آن برمی دارد.
Column Count(تعداد ستون ها): تعداد ستون های ماخذ سطری است که می خواهید نمایش داده شود.
Column Heads(عناوین ستون ها): تعیین می کند که آیا برای ستون ها عنوانی نیز نمایش داده شود یا نه.
Column width(پهنای ستون ها): پهنای هر یک از ستون ها را بر حسب سانتی متر نشان می دهد که با ویرگول از هم جدا شده اند.
List Rows(تعداد سطور فهرست): این خصوصیت همان طور که از نامش پیدا است تعداد ستون ها نمایش داده شده را تعیین می کند.
List Width(پهنای فهرست): پهنای کلی Combo Box یا List Box را مشخص می کند.
Limit to list(محدود به فهرست): مشخص می کند که آیا کاربر باید از فهرست انتخاب کند یا این که می تواند مقادیر مورد نظرش را نیز وارد کند.
———-
Lookup Wizard قابلیتی جالب است, این قابلیت ابزار قدرتمند و سودمندی است. هر چند تا زمانی که قدری با اکسس کار نکنید از این فهرست ها در جدول استفاده نخواهید کرد, لیکن هنگامی که آماده استفاده از آن شدید متوجه خواهید شد که کار با آن ها ساده است.
خواص جستجو:
در قسمت خصوصیات فیلد سربرگ دیگری به نام Lookup وجود دارد که آن را می توانید برای بعضی از نوع داده ها تنظیم کنید نه برای همه و کار با این سربرگ بسیار ساده و راحت است و تمامی موارد موجود در آن را توضیح داده ایم وشما در کار کردن با آن که بسیار کم به آن احتیاج خواهید داشت مشکلی نخواهید داشت.
ذخیره کردن جدول:
در هنگام طراحی جدول حتما به خاطر داشته باشید که کلید اصلی را در آن ایجاد کنید یا به عبارت دیگر بهتر است قبل از هر کاری کلید اصلی را در ابتدای جدول ایجاد کنید.
اما بعد از این که جدول خود را به طور کامل تعریف کردیدباید آن را ذخیره کنید. برای این کار می توانید با زدن علامت ضربدر گوشه سمت راست بالا جدول اقدام به بستن جدول کنید و هنگام سوال کردن از شما مبنی بر ذخیره جدول آن را تائید کرده و نامی را که در نظر دارید به جدول خود اختصاص دهید. پس از این کار جدول بسته خواهد شد و نام آن را می توانید در میان فهرست جداول موجود ببینید.
حالا شما قادر به طراحی جداول می باشید هرچند که پیچیده باشند و به مرور زمان در این کار استاد خواهید شد. حال که شما می توانید اولین شی موجود در پایگاه داده خود را ایجاد کنید پس اقدام به اینکار کرده و چندین جدول را برای برنامه خود ایجاد کنید کار زیبا و لذت آوری است. در درس آتی به نحوه وارد کردن داده های در جدول ایجاد شده خواهیم پرداخت پس تا درس آتی جداول خود را ایجاد کرده باشید تا در وارد کردن داده ها دچار مشکل خاصی نشوید.
__________________
گفتمش دل می خری ؟... پرسید چند؟
گفتمش دل مال تو تنها بخند .... خنده کرد و دل ز دستانم ربود
تا به خود باز آمدم او رفته بود.... دل ز دستش روی خاک افتاده بود
جای پایش روی دل جا مانده بود
 
3 کاربر ازش سپاس کردند .

برچسب ها
آموزش, بالایی

  


کاربران در حال دیدن موضوع: 1 نفر (0 عضو و 1 مهمان)
 

(نمایش همه كاربراني كه از اين موضوع بازدید نمودند: 65 نفر
1372611, 14470, acn, Administer, ahmad_fathi, akbar1167, ali 110, alimehrani02, alipoya, aliyosufi, alterego, azadmohammad, babak49, Code::Blocks, doom65, e40, farid162, fsfazy, GodMaster, golestan82, hadifaghihi, haghani_h, hamed.z, hamidreza59, hvesali, jaxx, jmf, jojotala, KAMI_IN2000, majid9455, mojinasiri, namvar, nmakinian, o50, oboor, Omidetehran, parpar, Parsa, ramtinnn, rasool.civil, rezaiir, reza_alvand, rojina, R_ALAEE, saeidazizi, sajedeh, saman117, samaneh222, shetab7, smtaba, soha, spz278, tahayasin, فرزانه1, مهندس رحمانی, مزگان, velayat120, wahidkhan, wyfblog, Z3R0, zoz_zozm, اميرحسين77, حسنی, سوگند1, علویجه
ابزارهای موضوع جستجو در موضوع
جستجو در موضوع:

جستجوی پیشرفته
نحوه نمایش امتیاز به این موضوع
امتیاز به این موضوع:

انتخاب سریع یک انجمن


دانلود فایل,مقاله, سورس کد

Powered by vBulletin, Copyright ©2000 - 2014, Jelsoft Enterprises Ltd.
All right reserved ©2009 - 2014, Parsiland.com
کپی برداری از این سایت به هر نحو ممنوع می باشد!

Yahoo bot last visit powered by MyPagerank.Net

Parsiland Search Engine Garde